تقصیر دلم نیست تصویر تو زیباست

yalda-224 — Thu, 24 Dec 2009 19:33:18 GMT

در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی می کنند

و بر حسینی می گریند که آزاده زیست!!

دکتر شریعتی

yalda-224 — Mon, 16 Nov 2009 21:01:18 GMT

وقتی صدای خرد شدنت زیر پای عابران زیباترین صدای پاییز است

دیگر چه فرق می کند برگ سبز کدامین درخت باشی...!!!

eshgh talk

yalda-224 — Sun, 04 Oct 2009 22:05:18 GMT

نیمه شب آواره و بی حس و حال

در سرم سوادی جامی بی زوال

پرسه ای آغاز کردیم در خیال

دل به یاد آورد ایام وصال

از جدایی یک دوسالی می گذشت

یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را

خاطرات اولین دیدار را

آن نظربازی آن اسرار را

آن دو چشم مست آهووار را

همچو رازی مبهم و سربسته بود

چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او

همنشین و همزبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او

ناتوان بودم توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی

اینچنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر

وای از آن عمری که با او شد به سر

مست او بودم زدنیا بی خبر

دم به دم این عشق می شد بیشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد

گفتگوها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پابرجاست دل

گرگشایی چشم دل زیباست دل

گرتو زورق بان شوی دریاست دل

بی تو شام بی فرداست دل

دل زعشق روی تو حیران شده

درپی عشق تو سرگردان شده

گفت در عشقت وفادارم ،بدان

من تورا بس دوست می دارم ،بدان

شوق وصلت را به سر دارم ،بدان

چون تویی مخمور خمارم ،بدان

با تو شادی می شود غم های من

با تو زیبا می شود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده

دل زجادوی رخت افسون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده

عالم از زیبائیت مدفون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود

بهر کس جز او در این دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود

همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود

در نجابت در نکوهی طاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت

طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس

حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود

در غمش مجنون عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود

سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست

این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست

رفت و با دلدار دگر عهد بست

بخت بد بین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست

با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زسر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخر این یکبار ازمن بشنو پند

بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

عشق دیرین گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آید به رود

ماهی بیچاره اما مرده بود!!

بعد از این هم آشیانت هرکس است

باش با او یاد تو ما را بس است

درهم برهم

yalda-224 — Sun, 20 Sep 2009 09:09:18 GMT

۱- همیشه سعی می کنم قبل از اینکه حرفی بزنم خوب بهش فکر کنم و بعد به زبون بیارمش تا بعدا واسه توجیهش مجبور نشم هزارتا دروغ سر هم کنم.

۲- بعضی آدما واقعا شخصیت عجیب غریبی دارن متنفرم از آدمای دورو

۳- گاهی وقتا تو این شهر یه اتفاقاتی می افته ... اونقدر که دوس دارم چشمامو بندم و هیچی نبینم و گوشام هیچی رو نشنوه...

۴- خدایا ممنونم ازت بخاطر همه چیز

۵- طاعات و عبادات همگی مقبول درگاه حق.عیدتون مبارک

yalda-224 — Sun, 06 Sep 2009 22:54:18 GMT

کوله بارت بربند!

شاید این چند سحر فرصت آخر باشد که به مقصد برسیم

بشناسیم خدا را و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم

می شود آسان رفت

می شود کاری کرد که رضا باشد او

ای سبکبال در این راه شگرف

در دعای سحرت در مناجات خدایی شدنت

هرگز از یاد نبر من جامانده بسی محتاجم

یادم باشد.....

yalda-224 — Tue, 04 Aug 2009 19:20:18 GMT

یادم باشد حرفی نزنم که...

به کسی بربخورد

نگاهی نکنم که...

دل کسی بلرزد

راهی نروم که...

بیراه باشد

خطی ننویسم که...

آزار دهد کسی را

یادم باشد که...

روز و روزگار خوش است

همه چیز رو به راه است و خوب

تنها....

تنها .......

دل ما دل نیست!!!

yalda-224 — Thu, 25 Jun 2009 23:02:18 GMT

دیگر جا نیست
قلبت پر از اندوه است
خدایان همه‌ی آسمان هایت
بر خاك افتاده اند

چون كودكی
بی پناه و تنها مانده ای
از وحشت می خندی
وغروری كودن از گریستن پرهیزت می دهد.

این است انسانی كه از خود ساخته ای
از انسانی كه من دوست می داشتم
كه من دوست می دارم.

می ترسی- به تو بگویم- تو از زندگی می ترسی
از مرگ بیش از زندگی
از عشق بیش از هر دو می ترسی.

به تاریكی نگاه می كنی
از وحشت می لرزی
ومرا در كنار خود
از یاد
می بری.

احمد شاملو

لطفا با هدیه (تولد) وارد شوید!!!

yalda-224 — Thu, 07 May 2009 22:18:18 GMT

روزی که من ۲۱ ساله شدم...

چه لطيف است حس آغازي دوباره،
و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس...
و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن!
و چه اندازه شيرين است امروز...
روز ميلاد...
روزي که من آغاز شدم!

yalda-224 — Mon, 30 Mar 2009 08:27:18 GMT

مردان در صید عشق به وسعت نامنتهایی نامردند ،

گدایی عشق می کنند تا وقتی مطمئن به تسخیر قلب زن نشدند

اما همین که مطمئن شدند، مردانگی را در کمال نامردی به جا می آورند ! ! !

دکتر علی شریعتی

روزهای تکرار نشدنی

yalda-224 — Fri, 06 Feb 2009 16:09:18 GMT

داستان جالبیه! توصیه می کنم حتماْ بخونیدش :

ادیسون در سنین پیری پس از کشف چراغ برق یکی از ثروتمندان آمریکا به شمار میرفت و درآمد سرشارش را تمام و کمال در آزمایشگاه مجهزش که ساختمان بزرگی بود هزینه می کرد. این آزمایشگاه بزرگترین عشق پیرمرد بود. هر روز اختراعی جدید در آن شکل می گرفت تا آماده بهینه سازی و ورود به بازار شود.

در همین روزها بود که نیمه های شب از اداره آتش نشانی به پسر ادیسون اطلاع دادند، آزمایشگاه پدرش در آتش می سوزد و حقیقتاً کاری از دست کسی برنمی آید و تمام تلاش مأموران فقط جلوگیری از گسترش آتش به سایر ساختمان ها است.

آنها تقاضا داشتند که موضوع به نحو قابل قبولی به اطلاع پیرمرد رسانده شود.

پسر با خود اندیشید که احتمالاً پیرمرد با شنیدن این خبر سکته می کند و لذا از بیدار کردن پیرمرد منصرف شد و خودش را به محل حادثه رساند و با تعجب دید که پیرمرد در مقابل ساختمان آزمایشگاه روی یک صندلی نشسته است و سوختن حاصل تمام عمرش را نظاره می کند.

پسر تصمیم گرفت جلو نرود و پدر را آزار ندهد. او می اندیشید که پدر در بدترین شرایط عمرش به سر می برد ناگهان پدر سرش را برگرداند و با صدای بلند و سرشار از شادی گفت: پسر تو اینجایی می بینی چقدر زیباست!

رنگ آمیزی شعله ها را می بینی؟

حیرت آور است!

من فکر می کنم که آن شعله های بنفش به علت سوختن گوگرد در کنار فسفر به وجود آمده است!

وای! خدای من، خیلی زیباست!

کاش مادرت هم اینجا بود و این منظره زیبا را می دید. کمتر کسی در طول عمرش امکان دیدن چنین منظره زیبایی را خواهد داشت.

نظر تو چیه پسرم؟

پسر حیران و گیج جواب داد: پدر تمام زندگیت در آتش می سوزد و تو از زیبایی رنگ شعله صحبت می کنی؟ چطور می توانی؟ من تمام بدنم می لرزد و تو خونسرد نشسته ای؟

پدر گفت: پسرم از دست من و تو که کاری برنمی اید. مأمورین هم تمام تلاششان را می کنند. در این لحظه بهترین کار لذت بردن از منظره ایست که دیگر تکرار نخواهد شد.

در مورد آزمایشگاه و بازسازی یا نوسازی آن فردا فکر می کنیم. الان موقع این کار نیست. به شعله های زیبا نگاه کن که دیگر چنین امکانی را نخواهی داشت!

توماس آلوااد ادیسون سال بعد مجدداً در آزمایشگاه جدیدش مشغول کار بود و همان سال یکی از بزرگترین اختراع بشریت یعنی ضبط صدا را تقدیم جهانیان نمود.آری او گرامافون را درست یکسال پس از آن واقعه اختراع نمود.

شما هم همچین دیدگاهی در مورد اتفاقاتی که در زندگی واستون پیش میاد دارین؟؟؟؟؟