اسلام علیک یا ابا عبدالله
دل من بجز حسين خو نکرده با کسی الهی بی عشق او نکشم من نفسی
اى حسين! اى ماندگارترين حادثه روزگار! حاشا كه ياد بزرگى تو از صفحه ذهن زمان پاك شود. تو آمدهاى كه بمانى تا عشق بماند و ايمان و انسان به بشكوهى نامت پناه برد آن گاه كه پناهى نيست.... اى طراوت شگفت! بوتههاى «غيرت» ما را به باران قيام خويش بارور كن و سروهاى عزت و آزادگى را در جنگل جانمان برويان.اى هم نفس فرشتگان! نامهاى فراموشى ما را از پشت پرچين ملكوت به شورشى شگفت بر هر چه سكوت فراخوان و بر ما مپسند كه پرچم سرخ كربلايت را از دوشهاى عاشورايى خويش فرو نهيم.دلت بر مدار تيغ و عشق مىگرديد و اگر طلوع آتشينات نبود، دهان دريده ستم، هر چه پاكى را به كام در مىكشيد و «شرف» همچنان يتيم مىماند.اى امام قيام! اى اسطوره عشق و ايثار! اى كرامت بارور!... تو آمدى تا ماناترين غزل ديوان روزگار را با خامه خون هفتاد و دو ستاره شعله ور رقم زنى.... تو آمدى تا انسان حيران در كوره راه حيات، به سر انگشت اشارهات اعتماد كند. پس با ما بمان كه در جنگل گرگ آلود جهان، سخت محتاج همراهى توايم.
لينك ثابت
نوشته شده در جمعه سیزدهم بهمن 1385ساعت 11:48 توسط ::یلدا::
