تبليغاتX
تقصیر دلم نیست تصویر تو زیباست
 همای رحمت

                                                به نام حق

   علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را       که به ما سوا فکندی همه سایه ی هما را...  

فرا رسیدن عید سعید غدیر خم را به تمامی شیعیان جهان به خصوص دوستان عزیزم 

                                  تبریک می گوییم.

                 

                                                         

|+| نوشته شده توسط یلدا در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384  |
 تبریک

به نام حق

 سلام به تمامی دوستان عزیزم امیدوارم که حالتون خوب باشه پیشا پیش عید سعید قربان را به همه ی شما عزیزان تبریک می گویم.

                                ارادتمند همه شما عزیزان T:M

|+| نوشته شده توسط یلدا در سه شنبه بیستم دی 1384  |
 هنوز...

به نام حق

هنوز داغی که روی سينه ام گذاشتی سرد نشده
هنوز آخرين لبخند تلخت از جلوی چشام پاک نشده
                                                              هنوز نتونستم فراموشت کنم
اما
...
اين رو می دونستی که همه ی اونا کم رنگ شدن

                                                              کافيه يه موج کوچيک بياد تا رد پات رو پاک کنه
                                                              کافيه يه نسيم کوچيک بوزه تا اون داغ رو سرد کنه
و کافيه يه اشک شوق ببينم تا اون لبخندت رو از جلو چشام پاک کنه
هنوز جای پات رو قلبمه

                                               فقط....؟؟؟؟؟؟؟
می مونه جای اون داغ که اونم جراحی پلاستيک می کنم
                                                                       به همين راحتی...

 

 

|+| نوشته شده توسط یلدا در دوشنبه نوزدهم دی 1384  |
 چگونه فراموش کنم تو را؟

به نام حق

چگونه فراموش کنم تو را ؟
که از خرابه های هرزگی به قصر سفید عشق هدایتم کردی و عاشقی بیقرار و یاری با وفا برای خویش ساختی .
چگونه فراموش کنم تو را؟
که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم و طپش قلبت را حس می کردم و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم که خدایا پس کی او را خواهم یافت؟
چگونه فراموش کنم تو را؟
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و تمامی خاطرات مرده اند.
 دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم بازوانم را به تو می بخشم و نگاهم از آن توست و شانه هایم که نپرس....
        دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظه ها تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند
دستت را به من بده فکرت را به من بده سرت را به روی شانه هایم بگذار و
                                                                        بگذار عطر نفس هایت را میان هم قسمت کنیم.
عزيز راه دورم قربونت برم الهي
شاپرك سفيدم روزنه اميدم حالا که ما روز و روزگارمون یکی شد شبای مهتابی و شبای تارمون یکی شد  
 
روزگار شبای تارش مال من شبای مهتابی و صبح سپیدش مال تو
                                                        
                                                                           عزیز راه دورم بی تو چه سوت و کورم .
 
    
  عزیز راه دورم
حالا که عطر نفس هاتو برام ارزونی کردی با من نامهربون این همه مهربونی کردی هر چی که دارم مال تو باقی عمرم مال تو شعرای عاشقونم اگه نمردم مال تو
                                                       تو قمار زندگی هر چی که باختی پای من هر چی که  بردم مال تو
 
 
بر بام دگر نشستی و زین بام گسستی  برچین تو این بام و خدا همراهت حق حافظ آن کبوتر گمراهت
   به تو یاد دادم عاشق شدن را و دلم می خواست که از تو یاد بگیرم عاشق بودن را و عاقبت به من آموختی که منطق عشق را نمی شناسد                                          
پیش ترها از خدا بی خبران می گفتند که عشق منطق را نمی شناسد لعنت بر آنها 
 دستت را از من بگیر سرت را از روی شانه هایم بردار عطر نفسهایت را از من دریغ کن و
                                                        بگذار با غم خویش تنها بمیرم.
 
                                                                                 
 

 

|+| نوشته شده توسط یلدا در چهارشنبه چهاردهم دی 1384  |
 بی تو مهتاب شبی.....

به نام حق

  بي تومهتاب شبي بازازآن كوچه گذشتم                                                                

همه تن چشم شدم خيره بدنبال تو گشتم                                                              

شوق ديدارتو لبريزشد ازجام وجودم                                                                 

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم                                                                        

                                                         درنهانخانه جانم گل يادتو درخشيد

                                          باغ صدخاطره خنديد

                                         عطرصدخاطره پيچيد

                                                               يادم آيد كه شبي باهم ازآن كوچه گذشتيم

پرگشوديم ودرآن خلوت دلخواسته گشتيم                                                             

ساعتي برلب آن جوي نشستيم                                                                         

توهمه رازجهان ريخته درچشم سياهت                                                                

من همه محوتماشاي نگاهت                                                                             

                                           آسمان صاف وشب آرام

                                          بخت خندان وزمان رام

                                              خوشه ماه فروريخته درآب

                                                      شاخه ها دست برآورده به مهتاب

يادم آيد توبه من گفتي ازاين عشق حذركن                                                             

لحظه اي چند براين آب نظركن                                                                           

آب آيينه عشق گذران است                                                                               

توكه امروزنگاهت به نگاهي نگران است                                                              

                                                     باش فردا كه دلت با دگران است

                                                               تا فراموش كني چندي ازاين شهرسفركن

                                               با توگفتم حذرازعشق ندانم

                                                    سفرازپيش توهرگزنتوانم نتوانم

روزاول كه نگاهم به تمناي توپرزد                                                                     

چوكبوترلب بام تو نشستم                                                                                

توبه من سنگ زدي من نرميم نگسستم                                                                

بازگفتم كه توصيادي ومن آهوي دشتم                                                                  

                                                        تا به دام تو درافتم همه جا گشتم وگشتم

                                      حذرازعشق ندانم نتوانم

                                       اشكي ازشاخه فروريخت

                                                   مرغ شب ناله تلخي زد و بگريخت

 اشک در چشم تو لرزید                                                                                  

 ماه برعشق تو خنديد                                                                                     

 يادم آيد كه دگرازتو جوابي نشنيدم                                                                      

 پاي دردامن اندوه كشيدم                                                                                 

                                            نگسستم نرميدم......   

                                                              رفت درظلمت غم آن شب وشبهاي دگرهم

                                                      نگرفتي دگرازعاشق آزرده خبرهم

                                                نكني ديگرازآن كوچه گذرهم

بي تواما به چه حالي من ازآن كوچه گذشتم...         

 

|+| نوشته شده توسط یلدا در شنبه دهم دی 1384  |
 قصه ی عشق....

به نام حق

 

  تا كه يك روز تو رسيدي توي قلبم ‍‍‍‍‍‍‍‍‍پا گذاشتي                                                        

                                               غصه هاي عاشقي رو تو وجودم جا گذاشتي

زير رگبار نگاهت دلم انگار زير ورو شد                                                          

                                           براي داشتن عشقت همه جونم آرزو شد

تا نفس كشيدي انگار نفسم بريد تو سينه                                                         

                                           ابر و باد ودريا گفتن حس عاشقي همينه

اومدي تو سرنوشتم بي بهونه پا گذاشتي                                                            

                                       اما تا قايقي اومد از من ودلم گذشتي

رفتي با قايق عشقت سوي روشني فردا                                                              

                                             من ودل اما نشستيم چشم به راهت لب دريا

ديگه رو خاك وجودم نه گلي هست نه درختي                                                           

                                              لحظه هاي بي تو بودن ميگذره اما به سختي

دل تنها و غريبم داره اين گوشه ميميره                                                                

                                           ولي حتي وقت مردن باز سراغ تو ميگيره

ميرسه روزي كه ديگه قعردريا ميشه خونم                                                            

                                           اما تو درياي عشقت باز يه گوشه اي ميمونم

|+| نوشته شده توسط یلدا در سه شنبه ششم دی 1384  |
 بدون شرح...

به نام حق

سلام به همه ی دوستان عزیزم:

از همه ی دوستان به خاطر نظراتشون تشکر می کنیم ونظرات شما باعث دلگرمی ما می شود امیدوارم باز هم با نظرات خود ما را راهنمایی کنید

دوست عزیزی به نام آقامهدی نظر داده بودن که وبلاگ ما غمگین هست خودمونم اینو قبول داریم ایشون پیشنهاد داده بودند

برای اینکه فضای وبلاگ شادتر بشه از جوک و...استفاده کنیم امیدواریم که بتونیم در وبلاگمون فضای شاد و صمیمی به وجود بیاوریم از آقا مهدی به خاطرنظرشون تشکر می کنیم.

                                                                                       ارادتمند همه شما عزیزان T:M

|+| نوشته شده توسط یلدا در یکشنبه چهارم دی 1384  |
 باورت کردم...

به نام حق

نیازمند چیزی بودم که باورش کنم نگاهت بر من افتاد و

                                                                             باور کردم

خواهان کسی بودم تا باورش کنم خود و رویاهایت را با من تقسیم کردی و

                                                                                                     باورت کردم

اما....

                           آنچه که به راستی نیازمندش بودم باور کردن خود بود

                              مرا به دنیای درونت بردی و با عشق یاریم کردی

 و به برکت توست

                          که امروز زنده ام، لمس می کنم و باور دارم

                                                                                     کسی،چیزی یا خود را

                                    آری تنها به خاطر وجود توست

|+| نوشته شده توسط یلدا در شنبه سوم دی 1384  |
 آرزوی وصال...

گنه كردم گناهي پر زلذت

درآغوشي كه گرم وآتشين بود

گنه كردم ميان بازواني

كه داغ وكينه جوي آهنين بود

در آن خلوتگه تاريك وخاموش

نگه كردم به چشم پر زرازش

دلم درسينه بي تابانه لرزيد

زخواهش هاي چشم پر نيازش

درآن خلوتگه تاريك وخاموش

پريشان در كنار او نشستم

لبش بر روي لبهايم هوس ريخت

زاندوه دل ديوانه رستم

فرا خواندم به گوشش قصه ي عشق

تو را مي خواهم اي جانانه ي من

تو را مي خواهم اي آغوش جانبخش

تو را اي عاشق ديوانه ي من

هوس در ديدگانش شلعه افروخت

شراب سرخ در پيمانه رقصيد

تن من در ميان بستر نرم

به روي شانه اش مستانه لرزيد

گنه كردم گناهي پر زلذت

كنار پيكري لرزان و مدهوش

خداوندا چه مي داند چه كردم

درآن خلوتگه تاريك و خاموش

|+| نوشته شده توسط یلدا در جمعه دوم دی 1384  |
 
 
بالا